HAY AKSİİ ya

Bazen bu dünyada hiç bir şey yapamayacağım farkına varıyorum. Tüm olaylar benden bağımsız gelişiyor. Bir hengamenin içinde dolaşıp duruyorum. Gereksiz, işe yaramaz öylece duruyorum. Çıkıyorum yukarılarda bir yerlere kendimi izliyorum. O kadar yüksekten kendime baktığım zaman bir dakika bile daha fazla yaşamanın hayatıma bir şey kazandırmadığının farkına varıyorum. Bazı günler hiçbir şey öğrenmeden, kendime bir yarar sağlamadan öylece uyuma zamanımın gelmesini bekleyerek geçiyor. Sonra; sonra sabah.

Yeni bir gün aynı isteksizlikle başlıyor, biraz daha uyuyamaz mıyım? Biraz daha? Bu şekilde sorgulayarak başlayan hergün, dünle aynı. Tek amacı biraz daha uyuyabilmek olan bir insanın bu  dünyaya ne yararı olabilir ki? Gerçi amacı olanlar ne yapıyor? Onu bilmem, belki yapıyorlardır iyi bir şeyler. Ben hiç yapmadım. Zaten her gün bir amaçla uyanabilen adama şaşırdığım kadar Demet Şener in de tuvalete gidip sıçabildiği gerçeğine şaşırmadım. Onunda sıçabiliyor olması ilk aklıma geldiğinde ne garip hissetmiştim kendimi. Gençlik işte; o yaşlarda o kadar güzel bir kadının öyle iğrenç şeyler çıkartamayacağını düşünürmüşüm. Sonra giderek çirkinleşti her şey, Demet Şener de dahil.

Sanmıyorum, sıçabiliyor olma gerçeğini kabul etmemle hiç alakası yok, kadın çirkinleşti. Bense saçma sapan bir duruma afallayıp kalmakla devam ettim hayatıma. Yinede dediğim gibi hayatta  amacı olan adam kadar bir şey şaşırtamaz sanırım beni. Ulan bu dünyada amacı olmayan adam bir ben mi varım? Sorusunu sorup; evet amısına koyayım bir sen varsın diyorum kendi kendime. Var olan amaçlarımda amaç sayılmaz, yaşamak için yapılan şeyler. Zaten o amaç olarak gördüklerimi buraya yazsam kıçınızla beraber gülüp asabımı bozarsınız. Yinede olası saçma amaçları düşünüp şu an içinizden gülüyorsunuz bunu biliyorum o ayrı. Fakat bu hiçbir şeyi değiştirmiyor. Hayatım yine, aynı sikkolukta seyrine devam ediyor. Bende bayır aşağı yuvarlanan tekerlek gibi akışına bıraktım her şeyi, müdahale etmiyorum. Yalan la, edemiyorum. Gücüm yetmiyor.

Sanki bu yıl başka birşey dilesem gerçekleşecekmiş gibime geliyor. Kış boyunca yazın biraz daha serin geçmesini temenni ettim durdum; zira buralarda yaz öyle kolay geçmez. Hep sıcak, hep sıcak. Şimdi gelmişiz mayısın bilmem kaçına havalar hala serin, sabahları götümüz buz tutuyor. Birileri gün içinde ne tür ayakkabı giyeceğini karıştırıyor mu? Bilmem; ama ben bu durumdan gayette memnunum. Onlar karıştıra dursunlar bizde gelmeyen yazın tadını çıkaralım. Uzaklara gitmiştir, yolla attığı ekmekleri kuşlar yemiştirde yolunu şaşırmıştır, gelemez inşallah. Baharı sindire sindire yaşar keyfimize bakarız. El alem güneşte götünü başını yakacak diye anamızdan emdiğimiz süt burnumuzdan gelemeden burnumuzun içinde buharlaşıyor amına koyim. Bizde insanız, biz de Allah kuluyuz bir senede biz çıkaralım baharın  tadını. Bırakın Mikaile istekte bulunmayı, mayıs-haziran ayında güneşsiz olmak candır bizim memlekette. Bu yılda bize göre geçsin yaz littfeeeennn. Dinimiz amin.

 Beautiful Boy; valla az önce izledim. Sakin, ama yeterince tempolu bir film. Keyifle, dikkatle izledim. Psikolojik film sevenler, bir bakın derim.